Chocolade en kersen brood waarvan het water je in de mond loopt

Dit brood heeft eigenlijk geen introductie nodig. Het is glutenvrij genieten, gevuld met pure chocolade en kersen. Het originele recept is van Paul Hollywood, mijn favoriete brood goeroe. Ik moest zijn recept wel want aanpassen om het glutenvrij te maken. Uiteraard heb ik de standaard zaken als xanthaan gom en fiber husk toegevoegd waardoor het brood beter van structuur wordt, maar ik moest ook zijn methode iets aanpassen. Paul laat het brood twee keer rijzen, maar dat is bij glutenvrij brood niet zo'n goed idee. Je krijgt een soort glutenvrije ramp, want je brood wordt heel compact en niet zacht en luchtig. Dat komt omdat je de luchtigheid eruit kneed na het rijzen, en bij glutenvrij brood herstelt dat niet meer. De gluten, die het brooddeeg elastisch maken, zitten er immers niet in. Hieronder het recept hoe je dit brood maakt zonder de hulp van gluten. :-)

Heerlijk luchtig brood met kersen en chocolade

Ingrediënten:

• 500 gram glutenvrij broodbloem. Ik heb Le Poole Twello's wit gebruikt. 
• Wat rijstebloem om het brrod mee te bestuiven en om aan het deeg toe te voegen als het the vochtig en slap wordt. 
• 6 gram gejodeerd bakkerszout
• 30 ml olijfolie
• 20 gram gist
• 10 gram xanthaangom
• 10 gram fiber husk
• 12 gram kristalsuiker
• 2 eetlepels bruine basterd suiker
• 450 ml warm water
• 175 gram uitgelekte kersen
• 200 gram pure chocolade

Bereiding:

1. Verwarm je oven voor op 50 graden en zet een bakje met water in de oven. dat helpt bij het rijzen van het brood. 
2. Pak een grote kom en meng hierin het broodbloem, zout, olijfolie, kristalsuiker, gist, xanthaangom en fiber husk. 
3. Voeg nu langzaam het water toe terwijl je het brood mixt met de mixer. Je krijgt een plakkerig maar stevig deeg. 
4. Pak je deegroller en sla je chocolade in brokken. Voeg deze samen met de basterd suiker aan het deeg toe. Meng het door het deeg.
5. Laat de kersen uitlekken en voeg ze aan het deeg toe. Meng goed. Wordt je deeg te nat, voeg dan wat rijstebloem toe totdat het deeg weer stevig is en nog wat plakkerig. Je brood heeft meer vocht nodig om straks goed te rijzen.  
6. Bekleed een bakplaat met bakpapier en schep je deeg erop. Vorm het brood (met natte handen zodat het deeg niet allemaal aan je handen blijft plakken) in een platte ovaal. 
7. Bestuif het brood met wat rijstebloem en snijdt het diagonaal een aantal keer in. 
8. Zet het een uur in de oven om te rijzen.  Het deeg zal in hoeveelheid verdubbelen.
9. Als het deeg goed gerezen is, haal het uit de oven en verwarm de oven voor op 200 graden. 
10. Als de oven warm is zet het brood in de oven en bak het in 25-30 minuten bruin. 
11. Haal het brrod uit de oven en laat het afkoelen op een rek. 

Eet smakelijk!

Glutenvrije en Zuivelvrije Kaneelkoekjes

De hersft is echt gearriveerd, ondanks het warme weer van de afgelopen dagen. Maar de kastanjes en eikels die van de bomen vallen zeggen genoeg. Voor mij betekent de hersft prachtige warme kleuren buiten, wandelingen door het bos en de geur van vanille en kaneel in mijn huis. Ik houd het meest van vanille, de warme geur maakt me blij. Gecombineerd met kaneel geeft het mij dat huiselijke gevoel dat bij de herfst hoort. Deze glutenvrije en zuivelvrije koekjes passen perfect bij een kop geurige thee, een boek en een knappend vuur in de open haard. Opeens klinkt herfst zo slecht nog niet, toch? 

Voordat de koekjes de oven in gingen heb ik ze bestrooid met gekleurd suiker en kaneelsuiker

Ingrediënten:

• 175 gram kristalsuiker
• 125 gram broodverbetermiddel van LePoole 
• 1 ei
• 250 gram boekweit meel
• 250 gram rijstebloem
• 0.5 theelepel bakkerszout
• 1 theelepel wijnsteenzuur bakpoeder
• 1 theelepel xanthaangom
• 2 theelepels kaneel
• 1 theelepel koekkruiden
• 2 theelepels vanille aroma (of het merg van een vanille stokje)
• 2 eetlepels suikerstroop
• 2 eetlepels soyamelk of andere zuivelvrije melk (amandelmelk zal ook heel lekker zijn)

Instructions:

1. Klop de kristalsuiker en het broodverbetermiddel in een kom met een mixer licht en luchtig. Mix het ei erdoorheen. 
2. Meng het boekweitmeel, rijstebloem, zout, wijnsteenzuur bakpoeder, xanthaan gom, kaneel, koekkruiden in een kom. Mix het vervolgens voorzichtig beetje bij beetje door het suiker mengsel. Mix vervolgens het vanille aroma, de suikerstroop en soyamelk erdoor tot je een zacht deeg hebt. Maak er een bal van, wikkel deze in plastcfolie en leg 15 minuten in de koelkast. 
3. Verwarm de oven voor op 180 graden. 
4. Rol het deeg uit op bakpapier (en bestrooi met wat boekweitmeel zodat het deeg niet aan je deegroller blijft plakken) tot een lap van ongeveer een halve centimeter dikte. Druk de koekjes uit het deeg , leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat en bestrooi ze met gekleurd suiker of kaneelsuiker. Bak ze in de warme oven, ongeveer 8-10 minuten, totdat ze licht kleuren aan de randjes. Laat ze afkoelen op een rek voor je ze serveert. 

 Eet smakelijk!

Smeuige quinoa brownies

Er zijn dagen dat ik geconfronteerd wordt met de toch nog bijzondere ziekte van mijn zoontje(s). Thijmen is de enige met coeliakie in zijn klas, maar dat is door zowel school als zijn klasgenootjes geaccepteerd als een simpel feit. Ze weten dat hij anders eet, maar dat hoort voor hen gewoon bij Thijmen. Thijmen eet glutenvrij, so what. Maar vlak voor de zomervakantie was het thema voeding. En dan valt het kwartje bij zijn klasgenootjes wat het nu echt betekent om glutenvrij te leven.  Normaal gesproken valt het niet op behalve dat hij een eigen traktatie doosje heeft en dat hij nooit eten zal ruilen met anderen in de lunchpauze.

Tijdens dat thema werd de kinderen gevraagd kartonnen verpakkingen mee te nemen van voedingsmiddelen, om te laten zien wat ze eten. De pakken hagelslag, melk en cornflakes waren oververtegenwoordigd en watbracht Thijmen mee? Verpakkingen van glutenvrij snoep, bloem en zelfs glutenvrije falafel gingen mee. Opeens was het voor zijn klasgenootjes overduidelijk dat dit dieet verder ging dan een boterham en dat Thijmen toch echt wel heel anders eet dan zij.
En toen in diezelfde periode de letter van de week de Q was en de kinderen woorden met een Q moesten noemen zei Thijmen: Quinoa.
Quinoa wordt een steeds groter onderdeel van zijn dieet nu deze glutenvrije mamma handiger wordt met het koken ermee en dus was het voor hem erg logisch om dat op te noemen. Maar de juf had geen idee wat het was. En heb ik hem en pak mee naar school gegeven om te laten zien en hae ik deze glutenvrij brownies, gebakken met Quinoa meel, voor hem gebakken om te laten proeven. Niet alleen zodat hij kan laten zien wat er allemaal wel kan in zijn dieet, maar ook om hem te belonen dat hij zo trouw is met het volgen van dit toch niet makkelijke dieet. Ik ben echt trots op hem, hij gaat er zo goed en natuurlijk mee om.  

Dit recept heb ik niet bedacht, alle lof is voor NatureCrops, het merk waar ik mijn Quinoa van koop. Het staat altijd in mijn glutenvrije voorraad kast, zodat ik nooit misgrijp. Ik heb wel wat fiber husk en xanthaangom toegevoegd om de brownies steviger te maken.
 

Ingrediënten:

• 250 gram glutenvrije pure chocolade
• 200  gram boter
• 300 gram poederasuiker
• 4 eieren
• 1 theelepel xanthaangom
• 1 theelepel fiber husk
• 250 gram Quinoa meel

Instructions

1. Verwarm de oven voor op 200 graden.
2. Hak de choclade in kleine stukjes, doe ze in een kom met de boter en verwarm au-bain-marie. Blijf goed roeren zodat de boter en chocolade geleidelijk smelten en goed mengen.  Als alles gesmolten en goed gemengt is haal je de kom van de pan met komend water af en laat je het mengsel afkoelen.
3. Klop de eieren met de poedersuiker tot een luchtige massa. Voeg toe aan het afgekoelde chocolade mengsel. Voeg het niet bij de hete chocolade, want dan zou het ei kunnen gaan stollen en dan kun je opnieuw beginnen.
4. Voeg vervolgens het meel, de fiber husk en het xanthaangom toe (zeef dit alles eerst) en mix het voorzichtig door de chocolade en eieren zodat je niet het lucht eruit slaat.
5. Giet het in een bakvorm die je hebt ingevet en hebt voorzien van bakpapier. Bak het in 20-30 minuten gaar in de oven. In het midden zal de brownie nog wat smeuig zijn, maar dat maakt hem juist zo lekker!
6. Laat het iets afkoelen voor je het serveert.

De perfecte Halloween traktatie: pompoen en walnoot cupcakes

Dit is het verhaal van een eenzame pompoen die veranderde in prachtige luxe cupcakes. Er was eens een pompoen, die in de groente lade lag te wachten tot hij gebruikt zou worden in de pompoensoep of jamie Olivers pompoen risotto...

Wees maar niet bang, ik ga dit hele verhaal niet als een sprookje schrijven. :-)

Mijn man had in een overmoedige bui een pompoen extra gekocht. Toen bleek dat hij te klein was voor een flinke pot soep of om gebruikt te worden in mijn geliefde risotto had hij besloten dat deze maar weggegooid moest worden. Aangezien ik er niet van hou om eten weg te gooien (tenzij het niet anders gaat) besloot ik dan maar om er cupcakes van te bakken. Het was namelijk een uitstekende reden om eindelijk eens een recept uit te proberen dat ik al een tijdje in mijn hoofd had. Omdat de herfst er nu toch echt is (en niet meer weg wil ook :-() en Halloween er aankomt, heb ik ze een Halloween tintje meegegeven. 

The pompoentjes zijn gemaakt met een Wilton vorm waarmee je chocolade lollies maakt

Met dit recept maak je 12 cupcakes en 3 mini-tulband cakejes.

Ingrediënten:

• 300 gram pompoen. Geschild, de zaden verwijderd en in stukjes gesneden zodat je ze in de samen met de walnoten in de keukenmachine fijn kunt snijden. 
• 150 gram walnoten
• 200 gram rijstebloem
• 150 grams rietsuiker (gewoon kristalsuiker kan ook)
• 3 eetlepels honing
• 5 eieren
• 1 zakje vanille suiker
• 10 gram fiber husk
• 10 gram xanthaangom
• 12 gram wijnsteenzuur bakpoeder
• Ter decoratie: poedersuiker en oranje smeltsnoep 

Instructie: 

1. Verwarm de oven voor op 180 graden.
2. Hak de walnoten en pompoen in de keukenmachine fijn tot je een soort pasta over houdt.
3. Voeg de rijstebloem, honing, fiberhusk, xanthaangom en wijnsteenzuur bakpoeder toe en meng met een vork. 
4. Klop de eieren, vanille suiker en rietsuiker tot een luchtige, romige massa en voeg dit toe aan de rest. Mix dit goed door met een elektrische mixer.
5. Vet de tulband vormpjes in en doe de papieren cupcake bakjes in de bakvorm. Vul alle vormpjes en zet het in de warme oven.
6. Bak zowel de cupcakes als de tulbandjes 45 minuten totdat ze goudbruin zijn en je huis heerlijk ruikt. 
7. Laat ze afkoelen op een rek. 
8. Terwijl je cupcakes in de oven staan maak je de decoratie pompoentjes. Smelt de smeltsnoep in een kom in de magnetron of in een kom boven een pan met kokend water. Vul de vorm (ik heb een Wilton vorm gebruikt waarmee je chocolade lollies maakt) en zet deze in de koelkast totdat de smeltsnoep weer is opgesteven. Haal ze voorzichtig uit de vorm.
9. Decoreer de cupcakes als volgt: strooi er wat poedersuiker overheen. Maak wat glazuur met wat poedersuiker en een klein beetje water en plak hiermee de mini pompoentjes op de cupcakes.  De tulbandjes voorzie je alleen van een klein beetje poedersuiker.

Eet smakelijk!

Glutenvrije Lollieklonten

Ik hou ervan om met mijn kinderen te bakken en zij brengen op hun beurt graag tijd door in de keuken. Hoe eerder je kinderen leert om te bakken en koken, hoe beter ze zullen worden en des te makkelijker gaat het ze af als ze op eigen benen staan. Een bonus is dat het hen leert om creatief bezig te zijn. Een recept dat je al met kinderen op heel jonge leeftijd kunt maken zijn deze havermout koekjes. Het is een verbazingwekkend simpel maar oh zo lekker recept dat afkomstig is uit de Lollifantenfilm.

 

De wat? Als je geen kinderen hebt heb je waarschijnlijk geen idee wat dat is, maar een Lollifant is de Winnie de Poeh versie van een olifant.

Een lollieklont is het favoriete koekje van een Lollifant en aan het einde van de film wordt het recept voor deze koekjes getoond.

Omdat de basis van het recept havermout is was het een van de eerste recepten die ik met de kinderen uitprobeerde. Havermout is namelijk van nature glutenvrij als het apart geteelt en verwerkt wordt (en dus niet besmet wordt met gluten). Ik ben me ervan bewust dat niet iedereen er tegen kan, maar bij mijn kinderen gaat het goed. Ik koop altijd de versie van Provena of van Rosies, mijn kinderen vinden die heerlijk.

Het koekje zit ook boordevol vezels en bevat niet al te veel suikers, zodat het een gezonde optie voor uw kind (of jezelf!) is. :)

 

 

 

Ingrediënten:

• 150 gram havermout
• 50 gram glutenvrij meel (ik gebruik rijstmeel of een ander glutenvrij basismeel zoals boekweitmeel)
• 100 gram geraspte kokos
• 150 gram rozijnen
• 1 theelepel kaneel
• 1 eetlepel zuiveringszout
• 1 theelepel zout
• 5 eetlepels appelstroop
• 125 gram ongezouten boter
• 2 eetlepels kokend water

Instructie:

1. Verwarm de oven voor op 180 Celsius
2. Vet een bakplaat in of bekleed deze met bakpapier
3. Meng havermout, meel, kokos, rozijnen, kaneel, zuiveringszout en zout in een grote kom.
4. Smelt de boter in de magnetron in een kleine kom .
5. Voeg de appelstroop en kokend water toe aan de boter.
6. Giet het botermengsel in het bloemmengsel en roer goed.
7. Maak met een eetlepel hoopjes van het mengsel op bakplaat. (Oorspronkelijk zeggen ze theelepels, maar dat worden wel echt kleine koekjes.)
8. Bak ze in 12-15 minuten gaar en lichtbruin.
9. Laat ze op een rooster afkoelen of eet ze nog warm samen met je favoriete kleine Lollifant!

Ps. zie mijn lieve knul aan het werk!

De enige hulp die hij nodig heeft is bij het afmeten en natuurlijk het in de oven plaatsen van de bakplaat en het uit de oven halen.

 

Je kunt zoveel voedzame dingen toevoegen aan dit recept als je wilt. Ik voeg vaak in stukjes gesneden gedroogde appel en abrikoos, gedroogde cranberries of noten toe. Ik denk dat als je het verspreidt over bakplaat en als geheel bakt en dan in stukken snijdt je ongelooflijk prachtige mueslirepen kunt maken.





Glutenvrije en zuivelvrije ontbijtkoek met honing en kaneel

Alles is mogelijk is mijn motto bij het glutenvrij bakken en ik vind ook dat iemand met coeliakie niet zielig is . Ik houd niet van medelijden omdat medelijden helemaal niets oplost. Het brengt je niet verder, sterker nog, het zorgt dat je stil blijft staan in je ontwikkeling en mogelijkheden. Ik hou van actie. Ik hou van mensen die van aanpakken weten in plaats van medelijden met zichzelf of voor anderen te hebben. Als ik mensen vertel mijn jongens glutenvrij zijn, krijg ik vaak zo'n blik vol medelijden toegeworpen en die mensen zeggen: "Wat verschrikkelijk, die arme kinderen!" 
Ik vertel ze dan maar dat ze met mijn kinderen geen medelijden hoeven hebben, dat hebben ze zelf ook niet. Het mag dan niet altijd makkelijk zijn, het is niet het einde van de wereld. Mijn kind is op veel erger getest, dus coeliakie is voor ons niet zo'n 'ding'. Het hoort bij ons leven. Het is vooral sociaal rete onhandig en het feit dat het voor veel mensen onbekend is zorgt soms voor lastige situaties en kleine 'gluten-trauma's' bij de kids, die wij dan weer glad strijken. 
In de basis denk ik namelijk dat mijn jongens beter te eten krijgen dan veel kinderen die 'gewoon' gezond zijn. Niet omdat ze glutenvrij eten, maar omdat we door het dieet gedwongen worden veel dingen zelf te maken. Kant en klaar (vol suiker, vet en andre toevoegingen) komt er bij ons veelal niet in.  
Wat ik die mensen (vaak ouders bij school) wel vertel is dat het erg op prijs wordt gesteld als er bij traktaties op school rekening wordt gehouden met het levenslange dieet van ons zoontje. Zij zijn vrij om ons op voorhand tips en aanbevelingen zodat op de verjaardagen op school ons zoontje 'erbij' hoort. Het is niet eng, het is niet zielig, het is gewoon zijn werkelijkheid. Het feit dat er aan hem gedacht wordt, hoe simpel ook, is voor hem al voldoende. Je hoeft geen prachtige creaties te maken, een simpele glutenvrije traktatie is voldoende. Indien nodig lever ik het zelf aan als ze dat niet aandurven, deze glutenvrije mamma is de moeilijkste niet. Beetje bij beetje probeer ik mensen te leren dat glutenvrij niet gelijk eng of moeilijk is, maar dat het wel heel nauw luistert.

Mijn blog is opgezet om dezelfde reden. Om te laten zien dat glutenvrij niet het einde van de wereld betekent, dat je heel veel mogelijkheden hebt om gezond te eten en dat het net zo lekker kan zijn als normaal voedsel. Ja, zal je altijd op moeten letten en voorzichtig moeten zijn, maar laat het label glutenvrij je er nooit van weerhouden lekker te eten. Vier het dieet, vrees het niet. Wees niet jaloers op "normale" mensen en hun eten, jouw eten is net zo geweldig als het hunne, allen glutenvrij. Deze kruidkoek met honing en kaneel is daar het perfecte bewijs van. Perfect voor een koude kille dag met een kopje thee en een goed boek.

Ingrediënten:

• 200 gram van rijstmeel
• 200 gram boekweitmeel
• 1,5 theelepel bakpoeder
• 2 theelepels kaneelkruiden
• 1 theelepel xanthaangom
• 1 theelepel fiber husk
• 0,5 theelepel gemalen kruidnagel 
• 2 eieren
• 100 gram bruine basterdsuiker
• 100 ml kokend water
• 100 ml vloeibare honing
• 100 ml olijfolie of zonnebloemolie
• poedersuiker om te versieren

Instructies:

1. Verwarm de oven voor op 180 graden celsius.
2. Zeef de bloem, specerijen, bakpoeder, xanthaangom, fiber husk en suiker in een kom.
3. Voeg de twee eieren en de honing toe en meng het geheel.
4. Voeg de olie en het kokende water toe en meng het tot een glad maar dik beslag.
5. Doe dit in een ingevette cakevorm en bak in de oven gedurende 40 minuten tot het goudbruin is en je huis heerlijk ruikt.
6. Laat het afkoelen op een rooster en bestuif met poedersuiker voor je het serveert.

Glutenvrij soda brood gemaakt met liefde

Ik bezit bergen kookboeken. Niet zo verwonderlijk want ik hou van koken en bakken. En het mooiste is dat het merendeel van die kookboeken ook echt gebruik. Ik heb favorieten erin gemarkeerd en al mijn kookboeken zien eruit alsof ze een voedsel gevecht hebben gehouden. Ik ben een rommelige kok, maar ik geef de schuld aan mijn passie voor koken. ;-)
Maar na de diagnose van mijn zoon verdwenen mijn kookboeken over brood bakken naar de achterkant van mijn boekenplank, ik dacht dat ik nooit meer zou gebruiken. Met pijn in mijn hart zette ik mijn broodbijbel, Paul Hollywood's 100 grote broden weg. Maar meer dan 5 jaar later voelde ik me zeker genoeg om die recepten aan te passen naar glutenvrij. Een tijdje geleden heb ik datzelfde boek afgestoft en Paul's Ierse sodabrood gemaakt, glutenvrij natuurlijk. En terwijl ik het brood in de oven tot leven zag komen herinnerde ik mij weer waarom dat boek mijn broodbijbel is. Het brood is hemels en echt super snel klaar. Heerlijk om in het weekend te bakken en gelijk op te eten. 

Als dit niet je hongerig maakt , wat dan wel ?

Heerlijk, vers uit de oven en zo klaar!

Ingrediënten:

• 500 gram glutenvrij broodbloem (Ik maak het vaak met Consenza's meergranen mix, dat geeft een heerlijk resultaat)
• 20 gram glutenvrij bakpoeder
• 7 gram fiber husk
• 7 gram xanthaangom
• 1 theelepel bakkerszout
• 75 gram zachte boter
• 150 ml melk
• 225 gram Griekse yoghurt (in plaats van 150 ml karnemelk uit het originele recept) 
• 2 middelgrote eieren, losgeklopt
• (sesam) zaden om het brood te versieren

Instructies:

1. Bekleed een bakplaat met een vel bakpapier.
2. Doe de bloem, bakpoeder, zout, fiber husk en xanthaangom in een kom en meng goed. Voeg de boter toe en werk het door de bloem.
3. Voeg de overige ingrediënten toe en meng tot een stevig deeg.
4. Maak een bal van het deeg, leg het op de bakplaat en laat het gedurende 20 minuten rusten terwijl je de oven voorverwarmd op 200 graden Celsius.
5. Maak een kruis in de bovenkant van de deegbal, gebruik wat melk om over de  bovenkant te strijken en decoreer met wat (sesam) zaden.
6. Bak 30 tot 45 minuten (afhankelijk van je oven) totdat het goudbruin is en hemels ruikt. Laat het afkoelen op een rooster voordat je het eet met wat gezouten boter op elke plak. :-)

Ik zal waarschijnlijk proberen om nu veel meer broden te bakken uit mijn zo geliefde brood bijbel, na dit succes, dus houd een oogje in het zeil ! :-D

Waarom een glutenvrij leven en het glutenvrije dieet alles behalve sexy is

Ik schrijf blije blogs met leuke recepten. Natuurlijk zal ik hier mijn kleine worstelingen met dit glutenvrij dieet en de producten delen evenals mijn frustraties met enkele beperkingen ervan, maar de overwinning zit altijd in het recept. Ik wil altijd laten zien dat een glutenvrij leven en het levenslange dieet niet het einde van de wereld hoeft te betekenen.

Maar dit blog is anders. Het is een verhaal zonder overwinningsrecept. Het is het verhaal van mijn oudste zoon (en deels van mijn jongste) én het is het verhaal van een glutenvrije mamma die elke keer als ze de woorden ‘glutenvrij dieet’ en ‘gewichtsverlies’ in één zin ziet haar hoofd in ontzetting schudt. Ik zie mensen op Instagram die hun flitsende foto's van hun dagelijkse portie bleekselderij en super fruit met glutenvrij taggen en het enige dat ik denk is: "Heb je enig idee dat dat absoluut niets met een glutenvrij leven en glutenvrij dieet van doen heeft?” Hebben die mensen wel enig idee wat het echt betekent?  Want ik weet wat dit dieet betekent voor mijn zoon, en het betekent alles behalve gewichtsverlies. Het gaat over overleven. Het gaat over hoop. Het gaat over weer gezond worden. Het gaat over innerlijke kracht. Het gaat over het feit dat hoe je het ook wendt of keert, je altijd een beetje anders zult zijn. Anders dan anderen.

Voor mij is leven een glutenvrij leven niet sexy. Het is niet de nieuwste hippe oplossing om overtollig gewicht te verliezen. Het is de alledaagse werkelijkheid en het is voor het leven, niet voor een paar maanden. Het gaat niet over het leven op van nature glutenvrije producten die caloriearm zijn. Dit is waarom  een glutenvrij dieet geen sexy hype is:

1 . Je wordt enorm ziek
Mijn nu 6 jaar oude zoon had een moeilijke start. Hij werd 6 weken te vroeg geboren, maar mijn kleine vechter vocht. Hij groeide, hij ontwikkelde zich zoals hij zou moeten en hij bloeide op. Tot hij 6 maanden oud was. Vanaf het moment  dat hij zijn eerste gewone koekje en zijn eerste boterham at. Hij wilde niet eten. Hij gooide na elke maaltijd al het eten er weer keihard uit. Hij had eindeloos veel luiers gevuld met eindeloze stapels gruwelijk ruikende poep. Hij was altijd moe. Zijn buik was veranderd in een grote opgeblazen buik zoals je die ziet bij kinderen In Afrika die verhongeren. Als een virus rond waarde kreeg hij het ook en nog erger. Hij was gestopt met groeien. Elke maaltijd was een enorme strijd. Een gevecht tussen een heel kleine baby die zijn tanden op elkaar geklemd hield en een radeloze vader en moeder die wisten dat ze hem iets moesten laten eten om hem in leven te houden. We zaten meer in het ziekenhuis dan thuis. We kregen een diëtiste toegewezen. Ze vertelde ons hem meer pap te eten te geven, daar zou hij van aansterken. Achteraf kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik hem heb gedwongen dat te eten. Ik heb mijn 6 jarige wel een triljoen keer excuses aangeboden en wat zei hij keer op keer: “Ach mam, dat kon jij toch ook niet weten?” En het werd erger en erger en erger. Uiteindelijk besloot de kinderarts om hem op cystic fibrose en coeliakie te testen. Godzijdank was het niet het eerste, maar de bloedtest voor coeliakie mislukte. Het werd zo erg dat hij opgenomen moest worden in het ziekenhuis omdat hij 8 ons was afgevallen. Met bijna 11 maanden woog hij 6 kilo. De meeste kinderen wegen ongeveer 10 kilo op die leeftijd . Ze voerden hem door een sonde. Weer. (Waarom moet ik altijd huilen als ik dit in zwart op wit zet?) We waren zo bang. Weer werd er bloed afgenomen. Weer was het niet genoeg, maar de getallen logen niet. Zijn antistoffen waren echt enorm hoog. Een laatste en definitieve bloedtest werd gedaan op 11 maanden, maar ik had al een ander kind. Omdat hij glutenvrij at. Onze jongen was en zal altijd een coeliaak zijn.

Mijn moeder en mijn zoontje Thijmen. Hij lacht, maar o wat was hij ziek.

Mijn andere zoontje vertoonde een aantal van dezelfde symptomen toen hij iets meer dan een jaar oud was. Daar was die poep weer en hij huilde elke nacht als gevolg van pijn. Hij sliep eindeloze uren en hij was verschrikkelijk chagrijnig. In plaats van aan te komen, viel hij af. En bovenal, hij gaf de voorkeur aan zijn broers glutenvrije voedsel. We hebben niet lang gewacht. De bloedtest gaf geen uitsluitsel, maar de kinderarts begreep het als we hem op het glutenvrije dieet zouden zetten om te testen wat er zou gebeuren. Hij eet tot op de dag van vandaag glutenvrij. Op een dag zullen we hem weer glutentesten. Maar alleen als hij oud genoeg is om het te begrijpen. Op dit moment hebben we een vrolijk ventje dat groeit en bloeit.

2 . Omdat een biopsie van de dunne darm niet sexy is.
Om absoluut zeker te zijn en om een definitieve diagnose te kunnen stellen moet je door middel van een biopsie van de dunne darm vast stellen hoe slecht je darmen zijn beschadigd door de auto-immuunziekte die bij je vastgesteld is. Zij controleren om te zien hoeveel villi je nog over hebt. Villi absorberen de voedingsstoffen in je lichaam, en als je coeliakie hebt zal je lichaam reageren op de glutendoor je villi aan te vallen en te vernietigen. Des te minder villi je hebt, des te minder voedingsstoffen je kan opnemen.
Mijn kinderen hebben nooit de biopsie gehad. Waarom? Omdat ze ons vertelden dat mijn kind moest worden ingepland in het enige ziekenhuis dat deze uitgevoerden en dat dat kan oplopen tot 6 weken voor je aan de beurt bent. We hadden geen 6 weken. We konden het niet aan om ons kind dat er al zo zwak voor stond nogeens 6 weken door een glutenhel te laten gaan. We waren moe van het vechten. Mijn man was uitgeput. Ik ook. Nu wou ik dat ik had gevochten en had geëist dat ze het proces versnelden, maar ik kon het gewoon niet op dat moment. We hadden al gekregen waar we voor kwamen. Een diagnose. Maar ik weet dat mijn kinderen er toch ooit een keer aan moeten. Meerdere malen. Want we zullen moeten weten hoe hun gezondheid is, hoe hun darmen eruit zien. Maar het is niet sexy. Het is eigenlijk heel eng.

3 . Omdat de ziekte Coeliakie effecten de gezondheid op meer dan een manier aantast
Als er een virus rondwaart, mijn kinderen krijgen het. En ze hebben het nog erger dan iemand anders. Je gezondheid begint in je darmen, en de darmen zijn hun zwakke plek. Zodat ze uiteindelijk te vaak ziek zijn. Mijn oudste zoon zelfs bracht zijn 2e verjaardag in het ziekenhuis door. Griep en waterpokken gecombineerd waren te veel voor zijn kleine lichaam om te hanteren. We vreesden de sonde weer. Deze keer is het niet zover gekomen maar het zal hem altijd blijven achtervolgen. Veel coeliakiepatiënten ontwikkelen vaak andere voedingsintoleranties of - allergieën bovenop van hun glutenintolerantie. Niet voor mijn jongens, gelukkig, maar voor die mensen is gezond eten nog meer een strijd.

4 . Omdat boodschappen doen een eeuwigheid in beslag neemt
Na bijna 5 jaar glutenvrij leven & het zijn van een glutenvrije mamma je zou denken dat ik zou weten wat te kopen. Nou nee.. Ik controleer nog steeds elk etiket, omdat bedrijven recepten veranderen en in je eens glutenvrij product zit opeens bloem of tarwezetmeel. En zo veel producten bevatten gluten, het is krankzinnig. Waarom, waarom, waarom ?
Dus check, check, check ik alles in drievoud. En vertrouw ik niet alleen op de tekst glutenvrij die je toeschreeuwt vanaf de verpakking. Ik lees de ingrediënten declaratie. Omdat sommige bedrijven (zeker in het buitenland, let op daar!) geloven in de "glutenvrij is sexy " hype en die zetten het op de verpakking want dat verkoopt zo leuk. Zelfs wanneer het is geproduceerd in een niet volledig glutenvrije productieomgeving. Wat betekent dat het mogelijk besmet is. Dat is niet glutenvrij. Dat is gevaarlijk.

5 . Omdat kruisbesmetting echt niet kan

Elk klein beetje gluten, elke kruimel kan een coeliaak ziek maken. Dat is alles wat er nodig is om hun ingewanden beschadigen. En het duurt jaren en jaren om die schade ongedaan te maken. Het duurde bij mijn oudste ongeveer 2,5 - 3 jaar voordat het erop leek dat hij alle voedingsstoffen begon op te nemen en hij goed begon te groeien. Hij is nu een van de langste kinderen in zijn klas, maar het kostte hem een heel lange tijd. Maaltijden in ons huis hebben jarenlang gedraaid om "Hoeveel voedsel kunnen we in onze jongen krijgen, zodat hij voldoende voedingsstoffen binnen krijgt". Dat wil ik niemand aandoen. Eten moet leuk zijn, niet stressvol. Ik wil dat nooit weer. Nooit.

Oeps, ik drijf een beetje af van mijn punt dat ik wil maken. In mijn geval betekent dat het dat ik een triljoen keer per dag mijn handen was, ik spoel mijn mond voor ik mijn kinderen een kus geef en in de keuken heb ik separate snijborden, messen, pollepels, maar ook een apart tosti ijzer etc. Gluten mogen gewoon niet in de buurt van het eten van mijn kinderen komen.  Mijn kinderen hebben hun eigen boter, pindakaas, mayonaise etc. Want als ik mijn met gluten besmette mes in hun boter of jam zet is het verontreinigd. Met gluten. En kan het zo de vuilnisbak in, want elke kruimel kan kwaad. Ik heb zelfs een dubbele oven, dus ik kan er een puur alleen gebruiken voor de kinderen. En heb ik gezegd  veel knutsel spul gluten bevat? Playdoh, lijm ... Ik moet het eruit gooien. Gluten. Geen pretje.

6 . Want je zult altijd een buitenbeentje zijn
En als de ‘glutenvrij is sexy en je valt ervan af’ hype over is, zoals dat het geval is bij iedere hype, wie blijft er dan achter met de brokken? Juist. De mensen die geen andere keuze hebben dan een glutenvrij dieet te volgen omdat ze een glutenintolerantie, een tarwe intolerantie of gluten- of tarwe allergie hebben.

Ze krijgen hopelijk op een feestje te horen dat de gastheer of gastvrouw aan hen heeft gedacht. Dat misschien er een stukje glutenvrije taart is in plaats van een stengel bleekselderij die al aangeraakt is met glutenhanden. Of, in het geval van mijn kinderen: krijgen ze een traktatie uit hun eigen snoepblik op school of kinderdagverblijf of is er aan hen gedacht? Ik ben zo ontzettend dankbaar dat sommige ouders van kinderen in mijn zoons klas rekening met hem houden. Als ze mij aanschieten voor wat hulp, zodat ik weet dat het ook veilig is. Want als er aan hem gedacht is, maken ze zijn dag. Dan hoort hij erbij, ook al eet hij anders.

Mijn kinderen en andere mensen die geen andere keuze hebben dan het levenslang volgen van een glutenvrij dieet moeten dan ook maar hopen dat wanneer ze naar een restaurant gaan (dat ze van tevoren gebeld hebben of het kan, want spontaniteit is een no-go in hun geval)  dat ze serieus genomen worden. Dat ze niet hoeven te zeggen:

·         Is dit echt glutenvrij?

·         Ik kan dit niet hebben als het in contact is geweest met gluten.

·         Nee, ik kan het deze keer niet door de vingers zien, het is deze ene keer niet ok, het maakt me hartstikke ziek.

·         Nee .. tarwe (en rogge, gerst, kamut, spelt en haver dat niet apart geteelt en verwerkt is ook) bevat gluten, aardappelen niet. (Serieus , sommige mensen denken dat ! )

Want dankzij al die mensen die‘vrijwillig’ glutenvrij eten en dus smokkelen als ze uit eten gaan, worden ook mensen die niet anders kunnen niet begrepen. Dat smokkelen levert verwarring op in restaurants, men denkt dat het allemaal wel meevalt. Maar mensen met coeliakie kunnen niet smokkelen. Nooit. Ze kunnen niet stoppen met het dieet. Nooit. Ze hebben dit voor het leven. Ze zullen het altijd moeten uitleggen en ze zullen altijd op moeten letten. En dat is ok. Maar het is niet sexy .

En heb ik nu medelijden met mijn kinderen? Nee, want ik weet dat het 10 keer erger had kunnen zijn. Dat is de reden dat ik met deze blog begonnen ben, om te laten zien dat glutenvrij niet het einde van de wereld is, dat je veel mogelijkheden hebt en dat bakken kan leuk zijn. Ik begon met mijn blog om anderen te helpen met mijn recepten.
Als je jezelf herkent in mijn zoons beproevingen, ga dan naar een arts. Als je denkt dat gluten of tarwe je ziek maakt of verantwoordelijk is voor je kwalen, ga dan naar een arts en laat het uitzoeken. Alle bovenstaande dingen zijn echt de moeite waard als je je eindelijk beter gaat voelen. Ik beloof het. Mijn kinderen zijn het bewijs. En ik zal er zijn om je te helpen op welke manier ik kan.

Oja en dan nog wat:

7. Glutenvrij is niet per se gezonder

Glutenvrij eten is niet per se gezonder dan gewoon eten. Je valt niet af omdat je gluten mijdt, je valt af omdat je geen kant en klare spullen meer eet. Die kant en klare spullen zitten namelijk naast gluten vol met vet, suiker en zout. Omdat je die zaken niet binnen krijgt val je af. Niet vanwege die gluten hoor! Pak eens een pak volkoren pasta en een pak glutenvrije mais pasta en vergelijk ze. Je zult verrast zijn.

Als je na het lezen van dit alles, nog steeds denkt dat je rijstwafel, stuk bleekselderij en je superfruits sexy zijn en dat een glutenvrij dieet is een geweldige manier om gewicht te verliezen ... ga dan naar het begin van dit blog en lees het opnieuw. Je hebt mijn punt en het doel van dit dieet gemist.

Ik dank je hartelijk dat je de tijd hebt genomen om dit te lezen. Het wordt echt zeer gewaardeerd.


Bedankt,

Wendy. Een glutenvrije mamma voor het leven.

Glutenvrije kleurige zandkoekjes en het waarom van mijn blog

Ik ben een moeder van twee prachtige jongens, Thijmen & Gijs. Ze leven een glutenvrij leven. Thijmen werd gediagnosticeerd met een coeliakie toen hij 11 maanden oud was, en sinds dat moment ben ik meer dan een mamma. Ik ben een glutenvrije mamma. Het was een strijd in het begin om uit te vinden hoe je een brood bakte dat niet naar karton smaakte en hoe je koekjes kon bakken die niet onder je handen verkruimelden als je ze aanraakte.

Winkelen duurde uren, omdat ik moest uitzoeken wat veilig was voor mijn kind en wat ik hem te eten kon geven zodat hij gezond zou worden en weer zou gaan groeien. Want onze lieve, stoere, kleine jongen was ondervoed. Zwaar ondervoed.

  

Zijn jongere broertje begon gewicht te verliezen toen hij net iets meer dan 1 jaar oud was. Hij huilde van de buikpijn en sliep uren en uren. Het zag er zo bekend uit dat wij hem hebben laten testen op coeliakie. Er werden geen antistoffen gevonden, maar hij is een veel gelukkiger jongetje (zonder buikpijn) sinds hij net als zijn broer het glutenvrije dieet volgt. En aangezien hij de voorkeur heeft voor glutenvrij eten boven 'normaal' eten houden we hem, in overleg met de huisarts en kinderarts, op hetzelfde dieet. Als hij wat ouder is en snapt wat het allemaal inhoudt, zullen wij hem met gluten belasten en hem opnieuw laten testen. En dus bakt en kookt deze glutenvrije mamma nu voor twee.
 
Ik ben dit blog begonnen om de recepten die ik heb uitgedokterd of veel gebruik te delen, zodat anderen misschien iets minder hoeven te worstelen dan ik het het begin moest. Ik ben begin van dit jaar begonnen met bloggen op www.recipesofaglutenfreemomma.blogspot.com (in het Engels). Hier zal ik de Nederlandse vertaling van mijn recepten plaatsen. Aangezien er bijna 50 recepten in mijn Engelse blog staan, volgt er dus nog flink wat. Dit recept is, net als op mijn Engelse blog, het begin.
 Ik moet erbij zeggen dat ik hou van het maken van cupcakes, taarten, koekjes en zo dus je zult hier veel van dergelijke recepten vinden. Ik houd van lekkere dingen, van leuke recepten en mijn graadmeter zijn mijn twee jongens en mijn liefde voor bakken. Ieder recept heeft een eigen verhaal waarin ik ook een stukje van mijn leven als glutenvrije mamma deel. Ik worstel net zo goed met de beperkingen van dit dieet en de gevolgen voor mijn kinderen, maar ik worstel en kom altijd weer boven. ;-)



De kinderen zijn gek op deze koekjes!



Ingrediënten zandkoekjes/shortbread:

• 225 gram ongezouten zachte boter
• 60 gram poedersuiker
• 2 eetlepels lichte basterdsuiker
• 2 gram broodzout
• 190 gram glutenvrije bloem (Le Poole Twello's wit)
• 65 gram rijstmeel
• 1 theelepel xanthaangom

 

Om te versieren:

• glutenvrije M & M's of smarties (controleer de ingrediëntendeclaratie, ik koop de nep versie van Jumbo eigen merk)

Glazuur:

• 120 gram poedersuiker
• 1/4 theelepel vanille
• 2 eetlepels water of sinaasappelsap

 

Instructies:

1. Klop de boter, poedersuiker, bruine suiker en zout in een grote kom met een elektrische mixer tot het mengsel licht en luchtig is.
2. Mix in een andere kom de bloem, het rijstmeel en xanthaangom.
3. Voeg het bloemmengsel aan het botermengsel toe, een half kopje per keer, en zorg dat alles goed gemend is voordat je verder gaat.
4. Vorm het deeg tot een staaf, wikkel het strak in plasticfolie en laat het minstens een uur in de koelkast opstijven.
5. Verwarm de oven voor op 180 graden. Snijdt de staaf in plakken van halve centimeter en leg ze op ingevette bakplaat (of op een bakplaatbekleed met bakpapier).
6. Bak ongeveer 25 minuten of tot ze lichtbruin zijn .
7. Laat ze 10 minuten afkoelen op de bakplaat en laat ze vervolgens op een rooster volledig afkoelen.
8. Maak het glazuur door het water of sinaassappelsap en vanille voorzichtig aan de poedersuiker toe te voegen. Roer goed totdat alle poedersuiker is opgelost. Smeer de koekjes met het glazuur en versier met de M&M's. Laat het glazuur hard worden en dan .. is het genieten!

ps. Je kunt ze ook versieren met gesmolten chocolade voor een meer volwassen versie. Maar geloof me, deze zijn ook om te watertanden! (Je bent immers nooit te oud voor M&M’s of Smarties, toch?)

 

Bewerkingen ongedaan maken

Alpha

 

 

 

Is deze vertaling beter dan de originele vertaling?

Ja, vertaling indienen

Bedankt voor het indienen van de vertaling.

Voorbeeldgebruik van '':

automatisch vertaald door Google